Czy kobiety w polskiej reklamie są takie jak w

Nie oglądam co prawda zbyt wielu reklam, czasem jednakże mi się zdarzy i są to właściwie w równej mierze reklamy z polskiej telewizji, jak i z telewizji zachodnich. Jakoś nigdy nie wnikałem za bardzo w branżę reklamową w Polsce, jednak zainteresowała mnie tematyka bardziej może związana z socjologią polskiego społeczeństwa. Mianowicie sposób ujęcia w polskich reklamach kobiet jest dosyć specyficzny. Polska teoretycznie jest krajem rozwiniętym, dawno mamy za sobą emancypację kobiet, konstytucja zapewnia kobietom w Polsce równouprawnienie. Tymczasem przeczytany kiedyś artykuł, bodajże w Wyborczej, natchnął mnie do pewnych przemyśleń. Nie jestem co prawda zwolennikiem ruchów feministycznych, ponieważ moim zdaniem są zbyt skrajne i mają nadto radykalne poglądy. Jestem jednakże zwolennikiem patrzenia na kobiety jak na płeć równą mężczyznom. Dlatego dziwi mnie nieco stereotyp polskiej kobiety jaki kreują nam autorzy reklam. Właściwie mamy trzy archetypy kobiety. Pierwszy to typowa gospodyni domowa, przykładna żona i matka. Taka kobieta zainteresowana jest wyłącznie tym, aby pranie było białe, a obiad był jak najbardziej "domowy" (nieważne że z torebki, albo w kostce). Taka kobieta zachwyca się nową kostką rosołową, niedowierza że to ubranie nie jest nowe, skoro ma takie kolory, a na widok śnieżnobiałej bluzki, którą dopiero wyjęła z pralki niemal dostaje orgazmu (najgorsze, że wydaje mi się, że te reklamy proszków do prania są takie same od czasów Polleny 2000 - to jeszcze działa?!). Drugi typ kobiet z polskich reklam to typowe marzenia seksualne polskich facetów. Mamy zatem roznegliżowane kobiety uganiające się za mężczyzną, który pachnie reklamowanym dezodorantem, czy półnagie dziewczyny z reklam piwa i telefonii komórkowej. Ostatnimi czasy modne jest takie pojęcie, k